Gospel of John 16
1Ταῦταλελάληκαὑμῖνἵναμὴσκανδαλισθῆτε.
2ἀποσυναγώγουςποιήσουσινὑμᾶς·ἀλλ’ἔρχεταιὥραἵναπᾶςὁἀποκτείναςὑμᾶςδόξῃλατρείανπροσφέρειντῷθεῷ.
3καὶταῦταποιήσουσινὅτιοὐκἔγνωσαντὸνπατέραοὐδὲἐμέ.
4ἀλλὰταῦταλελάληκαὑμῖνἵναὅτανἔλθῃἡὥρα⸀αὐτῶνμνημονεύητε⸁αὐτῶνὅτιἐγὼεἶπονὑμῖν.Ταῦταδὲὑμῖνἐξἀρχῆςοὐκεἶπον,ὅτιμεθ’ὑμῶνἤμην.
5νῦνδὲὑπάγωπρὸςτὸνπέμψαντάμεκαὶοὐδεὶςἐξὑμῶνἐρωτᾷμε·Ποῦὑπάγεις;
6ἀλλ’ὅτιταῦταλελάληκαὑμῖνἡλύπηπεπλήρωκενὑμῶντὴνκαρδίαν.
7ἀλλ’ἐγὼτὴνἀλήθειανλέγωὑμῖν,συμφέρειὑμῖνἵναἐγὼἀπέλθω.ἐὰν⸀γὰρμὴἀπέλθω,ὁπαράκλητος⸂οὐμὴἔλθῃ⸃πρὸςὑμᾶς·ἐὰνδὲπορευθῶ,πέμψωαὐτὸνπρὸςὑμᾶς.
8καὶἐλθὼνἐκεῖνοςἐλέγξειτὸνκόσμονπερὶἁμαρτίαςκαὶπερὶδικαιοσύνηςκαὶπερὶκρίσεως·
9περὶἁμαρτίαςμέν,ὅτιοὐπιστεύουσινεἰςἐμέ·
10περὶδικαιοσύνηςδέ,ὅτιπρὸςτὸν⸀πατέραὑπάγωκαὶοὐκέτιθεωρεῖτέμε·
11περὶδὲκρίσεως,ὅτιὁἄρχωντοῦκόσμουτούτουκέκριται.
12Ἔτιπολλὰἔχω⸂ὑμῖνλέγειν⸃,ἀλλ’οὐδύνασθεβαστάζεινἄρτι·
13ὅτανδὲἔλθῃἐκεῖνος,τὸπνεῦματῆςἀληθείας,ὁδηγήσειὑμᾶς⸂ἐντῇἀληθείᾳπάσῃ⸃,οὐγὰρλαλήσειἀφ’ἑαυτοῦ,ἀλλ’ὅσα⸀ἀκούσειλαλήσει,καὶτὰἐρχόμεναἀναγγελεῖὑμῖν.
14ἐκεῖνοςἐμὲδοξάσει,ὅτιἐκτοῦἐμοῦλήμψεταικαὶἀναγγελεῖὑμῖν.
15πάνταὅσαἔχειὁπατὴρἐμάἐστιν·διὰτοῦτοεἶπονὅτιἐκτοῦἐμοῦλαμβάνεικαὶἀναγγελεῖὑμῖν.
16Μικρὸνκαὶ⸀οὐκέτιθεωρεῖτέμε,καὶπάλινμικρὸνκαὶὄψεσθέ⸀με.
17εἶπανοὖνἐκτῶνμαθητῶναὐτοῦπρὸςἀλλήλους·Τίἐστιντοῦτοὃλέγειἡμῖν·Μικρὸνκαὶοὐθεωρεῖτέμε,καὶπάλινμικρὸνκαὶὄψεσθέμε;καί·⸀Ὅτιὑπάγωπρὸςτὸνπατέρα;
18ἔλεγονοὖν·⸂Τίἐστιντοῦτο⸃ὃ⸀λέγειμικρόν;οὐκοἴδαμεντίλαλεῖ.
19⸀ἔγνωἸησοῦςὅτιἤθελοναὐτὸνἐρωτᾶν,καὶεἶπεναὐτοῖς·Περὶτούτουζητεῖτεμετ’ἀλλήλωνὅτιεἶπον·Μικρὸνκαὶοὐθεωρεῖτέμε,καὶπάλινμικρὸνκαὶὄψεσθέμε;
20ἀμὴνἀμὴνλέγωὑμῖνὅτικλαύσετεκαὶθρηνήσετεὑμεῖς,ὁδὲκόσμοςχαρήσεται·⸀ὑμεῖςλυπηθήσεσθε,ἀλλ’ἡλύπηὑμῶνεἰςχαρὰνγενήσεται.
21ἡγυνὴὅταντίκτῃλύπηνἔχει,ὅτιἦλθενἡὥρααὐτῆς·ὅτανδὲγεννήσῃτὸπαιδίον,οὐκέτιμνημονεύειτῆςθλίψεωςδιὰτὴνχαρὰνὅτιἐγεννήθηἄνθρωποςεἰςτὸνκόσμον.
22καὶὑμεῖςοὖν⸂νῦνμὲνλύπην⸃ἔχετε·πάλινδὲὄψομαιὑμᾶς,καὶχαρήσεταιὑμῶνἡκαρδία,καὶτὴνχαρὰνὑμῶνοὐδεὶς⸀αἴρειἀφ’ὑμῶν.
23καὶἐνἐκείνῃτῇἡμέρᾳἐμὲοὐκἐρωτήσετεοὐδέν·ἀμὴνἀμὴνλέγωὑμῖν,⸂ἄντι⸃αἰτήσητετὸνπατέρα⸂δώσειὑμῖνἐντῷὀνόματίμου⸃.
24ἕωςἄρτιοὐκᾐτήσατεοὐδὲνἐντῷὀνόματίμου·αἰτεῖτεκαὶλήμψεσθε,ἵναἡχαρὰὑμῶνᾖπεπληρωμένη.
25Ταῦταἐνπαροιμίαιςλελάληκαὑμῖν·⸀ἔρχεταιὥραὅτεοὐκέτιἐνπαροιμίαιςλαλήσωὑμῖνἀλλὰπαρρησίᾳπερὶτοῦπατρὸς⸀ἀπαγγελῶὑμῖν.
26ἐνἐκείνῃτῇἡμέρᾳἐντῷὀνόματίμουαἰτήσεσθε,καὶοὐλέγωὑμῖνὅτιἐγὼἐρωτήσωτὸνπατέραπερὶὑμῶν·
27αὐτὸςγὰρὁπατὴρφιλεῖὑμᾶς,ὅτιὑμεῖςἐμὲπεφιλήκατεκαὶπεπιστεύκατεὅτιἐγὼπαρὰτοῦ⸀θεοῦἐξῆλθον.
28ἐξῆλθον⸀ἐκτοῦπατρὸςκαὶἐλήλυθαεἰςτὸνκόσμον·πάλινἀφίημιτὸνκόσμονκαὶπορεύομαιπρὸςτὸνπατέρα.
29⸀Λέγουσινοἱμαθηταὶαὐτοῦ·Ἴδενῦν⸀ἐνπαρρησίᾳλαλεῖς,καὶπαροιμίανοὐδεμίανλέγεις.
30νῦνοἴδαμενὅτιοἶδαςπάντακαὶοὐχρείανἔχειςἵνατίςσεἐρωτᾷ·ἐντούτῳπιστεύομενὅτιἀπὸθεοῦἐξῆλθες.
31ἀπεκρίθη⸀αὐτοῖςἸησοῦς·Ἄρτιπιστεύετε;
32ἰδοὺἔρχεταιὥρα⸀καὶἐλήλυθενἵνασκορπισθῆτεἕκαστοςεἰςτὰἴδιακἀμὲμόνονἀφῆτε·καὶοὐκεἰμὶμόνος,ὅτιὁπατὴρμετ’ἐμοῦἐστιν.
33ταῦταλελάληκαὑμῖνἵναἐνἐμοὶεἰρήνηνἔχητε·ἐντῷκόσμῳθλῖψινἔχετε,ἀλλὰθαρσεῖτε,ἐγὼνενίκηκατὸνκόσμον.