Gospel of Luke 16
1Ἔλεγενδὲκαὶπρὸςτοὺς⸀μαθητάς·Ἄνθρωπόςτιςἦνπλούσιοςὃςεἶχενοἰκονόμον,καὶοὗτοςδιεβλήθηαὐτῷὡςδιασκορπίζωντὰὑπάρχοντααὐτοῦ.
2καὶφωνήσαςαὐτὸνεἶπεναὐτῷ·Τίτοῦτοἀκούωπερὶσοῦ;ἀπόδοςτὸνλόγοντῆςοἰκονομίαςσου,οὐγὰρ⸀δύνῃἔτιοἰκονομεῖν.
3εἶπενδὲἐνἑαυτῷὁοἰκονόμος·Τίποιήσωὅτιὁκύριόςμουἀφαιρεῖταιτὴνοἰκονομίανἀπ’ἐμοῦ;σκάπτεινοὐκἰσχύω,ἐπαιτεῖναἰσχύνομαι·
4ἔγνωντίποιήσω,ἵναὅτανμετασταθῶ⸀ἐκτῆςοἰκονομίαςδέξωνταίμεεἰςτοὺςοἴκους⸀ἑαυτῶν.
5καὶπροσκαλεσάμενοςἕναἕκαστοντῶνχρεοφειλετῶντοῦκυρίουἑαυτοῦἔλεγεντῷπρώτῳ·Πόσονὀφείλειςτῷκυρίῳμου;
6ὁδὲεἶπεν·Ἑκατὸνβάτουςἐλαίου·⸂ὁδὲ⸃εἶπεναὐτῷ·Δέξαισου⸂τὰγράμματα⸃καὶκαθίσαςταχέωςγράψονπεντήκοντα.
7ἔπειταἑτέρῳεἶπεν·Σὺδὲπόσονὀφείλεις;ὁδὲεἶπεν·Ἑκατὸνκόρουςσίτου·⸀λέγειαὐτῷ·Δέξαισου⸂τὰγράμματα⸃καὶγράψονὀγδοήκοντα.
8καὶἐπῄνεσενὁκύριοςτὸνοἰκονόμοντῆςἀδικίαςὅτιφρονίμωςἐποίησεν·ὅτιοἱυἱοὶτοῦαἰῶνοςτούτουφρονιμώτεροιὑπὲρτοὺςυἱοὺςτοῦφωτὸςεἰςτὴνγενεὰντὴνἑαυτῶνεἰσιν.
9καὶἐγὼὑμῖνλέγω,⸂ἑαυτοῖςποιήσατε⸃φίλουςἐκτοῦμαμωνᾶτῆςἀδικίας,ἵναὅταν⸀ἐκλίπῃδέξωνταιὑμᾶςεἰςτὰςαἰωνίουςσκηνάς.
10Ὁπιστὸςἐνἐλαχίστῳκαὶἐνπολλῷπιστόςἐστιν,καὶὁἐνἐλαχίστῳἄδικοςκαὶἐνπολλῷἄδικόςἐστιν.
11εἰοὖνἐντῷἀδίκῳμαμωνᾷπιστοὶοὐκἐγένεσθε,τὸἀληθινὸντίςὑμῖνπιστεύσει;
12καὶεἰἐντῷἀλλοτρίῳπιστοὶοὐκἐγένεσθε,τὸ⸀ὑμέτεροντίς⸂δώσειὑμῖν⸃;
13οὐδεὶςοἰκέτηςδύναταιδυσὶκυρίοιςδουλεύειν·ἢγὰρτὸνἕναμισήσεικαὶτὸνἕτερονἀγαπήσει,ἢἑνὸςἀνθέξεταικαὶτοῦἑτέρουκαταφρονήσει.οὐδύνασθεθεῷδουλεύεινκαὶμαμωνᾷ.
14Ἤκουονδὲταῦτα⸀πάνταοἱΦαρισαῖοιφιλάργυροιὑπάρχοντες,καὶἐξεμυκτήριζοναὐτόν.
15καὶεἶπεναὐτοῖς·Ὑμεῖςἐστεοἱδικαιοῦντεςἑαυτοὺςἐνώπιοντῶνἀνθρώπων,ὁδὲθεὸςγινώσκειτὰςκαρδίαςὑμῶν·ὅτιτὸἐνἀνθρώποιςὑψηλὸνβδέλυγμαἐνώπιοντοῦθεοῦ.
16Ὁνόμοςκαὶοἱπροφῆται⸀μέχριἸωάννου·ἀπὸτότεἡβασιλείατοῦθεοῦεὐαγγελίζεταικαὶπᾶςεἰςαὐτὴνβιάζεται.
17Εὐκοπώτερονδέἐστιντὸνοὐρανὸνκαὶτὴνγῆνπαρελθεῖνἢτοῦνόμουμίανκεραίανπεσεῖν.
18Πᾶςὁἀπολύωντὴνγυναῖκααὐτοῦκαὶγαμῶνἑτέρανμοιχεύει,⸀καὶὁἀπολελυμένηνἀπὸἀνδρὸςγαμῶνμοιχεύει.
19Ἄνθρωποςδέτιςἦνπλούσιος,καὶἐνεδιδύσκετοπορφύρανκαὶβύσσονεὐφραινόμενοςκαθ’ἡμέρανλαμπρῶς.
20πτωχὸςδέ⸀τιςὀνόματι⸀Λάζαροςἐβέβλητοπρὸςτὸνπυλῶνααὐτοῦεἱλκωμένος
21καὶἐπιθυμῶνχορτασθῆναι⸀ἀπὸτῶνπιπτόντωνἀπὸτῆςτραπέζηςτοῦπλουσίου·ἀλλὰκαὶοἱκύνεςἐρχόμενοι⸀ἐπέλειχοντὰἕλκηαὐτοῦ.
22ἐγένετοδὲἀποθανεῖντὸνπτωχὸνκαὶἀπενεχθῆναιαὐτὸνὑπὸτῶνἀγγέλωνεἰςτὸνκόλπονἈβραάμ·ἀπέθανενδὲκαὶὁπλούσιοςκαὶἐτάφη.
23καὶἐντῷᾅδῃἐπάραςτοὺςὀφθαλμοὺςαὐτοῦ,ὑπάρχωνἐνβασάνοις,⸀ὁρᾷἈβραὰμἀπὸμακρόθενκαὶΛάζαρονἐντοῖςκόλποιςαὐτοῦ.
24καὶαὐτὸςφωνήσαςεἶπεν·ΠάτερἈβραάμ,ἐλέησόνμεκαὶπέμψονΛάζαρονἵναβάψῃτὸἄκροντοῦδακτύλουαὐτοῦὕδατοςκαὶκαταψύξῃτὴνγλῶσσάνμου,ὅτιὀδυνῶμαιἐντῇφλογὶταύτῃ.
25εἶπενδὲἈβραάμ·Τέκνον,μνήσθητιὅτι⸀ἀπέλαβεςτὰἀγαθάσουἐντῇζωῇσου,καὶΛάζαροςὁμοίωςτὰκακά·νῦνδὲὧδεπαρακαλεῖταισὺδὲὀδυνᾶσαι.
26καὶ⸀ἐνπᾶσιτούτοιςμεταξὺἡμῶνκαὶὑμῶνχάσμαμέγαἐστήρικται,ὅπωςοἱθέλοντεςδιαβῆναιἔνθενπρὸςὑμᾶςμὴδύνωνται,⸀μηδὲἐκεῖθενπρὸςἡμᾶςδιαπερῶσιν.
27εἶπενδέ·Ἐρωτῶ⸂σεοὖν⸃,πάτερ,ἵναπέμψῃςαὐτὸνεἰςτὸνοἶκοντοῦπατρόςμου,
28ἔχωγὰρπέντεἀδελφούς,ὅπωςδιαμαρτύρηταιαὐτοῖς,ἵναμὴκαὶαὐτοὶἔλθωσινεἰςτὸντόποντοῦτοντῆςβασάνου.
29λέγει⸀δὲἈβραάμ·ἜχουσιΜωϋσέακαὶτοὺςπροφήτας·ἀκουσάτωσαναὐτῶν.
30ὁδὲεἶπεν·Οὐχί,πάτερἈβραάμ,ἀλλ’ἐάντιςἀπὸνεκρῶνπορευθῇπρὸςαὐτοὺςμετανοήσουσιν.
31εἶπενδὲαὐτῷ·ΕἰΜωϋσέωςκαὶτῶνπροφητῶνοὐκἀκούουσιν,οὐδ’ἐάντιςἐκνεκρῶνἀναστῇπεισθήσονται.