Gospel of Luke 7
1⸀Ἐπειδὴἐπλήρωσενπάντατὰῥήματααὐτοῦεἰςτὰςἀκοὰςτοῦλαοῦ,εἰσῆλθενεἰςΚαφαρναούμ.
2Ἑκατοντάρχουδέτινοςδοῦλοςκακῶςἔχωνἤμελλεντελευτᾶν,ὃςἦναὐτῷἔντιμος.
3ἀκούσαςδὲπερὶτοῦἸησοῦἀπέστειλενπρὸςαὐτὸνπρεσβυτέρουςτῶνἸουδαίων,ἐρωτῶναὐτὸνὅπωςἐλθὼνδιασώσῃτὸνδοῦλοναὐτοῦ.
4οἱδὲπαραγενόμενοιπρὸςτὸνἸησοῦνπαρεκάλουναὐτὸνσπουδαίωςλέγοντεςὅτιἌξιόςἐστινᾧ⸀παρέξῃτοῦτο,
5ἀγαπᾷγὰρτὸἔθνοςἡμῶνκαὶτὴνσυναγωγὴναὐτὸςᾠκοδόμησενἡμῖν.
6ὁδὲἸησοῦςἐπορεύετοσὺναὐτοῖς.ἤδηδὲαὐτοῦοὐμακρὰνἀπέχοντοςἀπὸτῆςοἰκίαςἔπεμψεν⸂φίλουςὁἑκατοντάρχης⸃λέγωναὐτῷ·Κύριε,μὴσκύλλου,οὐγὰρ⸂ἱκανόςεἰμι⸃ἵναὑπὸτὴνστέγηνμουεἰσέλθῃς·
7διὸοὐδὲἐμαυτὸνἠξίωσαπρὸςσὲἐλθεῖν·ἀλλὰεἰπὲλόγῳ,καὶ⸀ἰαθήτωὁπαῖςμου·
8καὶγὰρἐγὼἄνθρωπόςεἰμιὑπὸἐξουσίαντασσόμενος,ἔχωνὑπ’ἐμαυτὸνστρατιώτας,καὶλέγωτούτῳ·Πορεύθητι,καὶπορεύεται,καὶἄλλῳ·Ἔρχου,καὶἔρχεται,καὶτῷδούλῳμου·Ποίησοντοῦτο,καὶποιεῖ.
9ἀκούσαςδὲταῦταὁἸησοῦςἐθαύμασεναὐτόν,καὶστραφεὶςτῷἀκολουθοῦντιαὐτῷὄχλῳεἶπεν·Λέγωὑμῖν,⸀οὐδὲἐντῷἸσραὴλτοσαύτηνπίστινεὗρον.
10καὶὑποστρέψαντες⸂εἰςτὸνοἶκονοἱπεμφθέντες⸃εὗρον⸀τὸνδοῦλονὑγιαίνοντα.
11Καὶἐγένετοἐντῷἑξῆς⸀ἐπορεύθηεἰςπόλινκαλουμένηνΝαΐν,καὶσυνεπορεύοντοαὐτῷοἱμαθηταὶ⸀αὐτοῦκαὶὄχλοςπολύς.
12ὡςδὲἤγγισεντῇπύλῃτῆςπόλεως,καὶἰδοὺἐξεκομίζετοτεθνηκὼς⸂μονογενὴςυἱὸς⸃τῇμητρὶαὐτοῦ,καὶαὐτὴ⸀ἦνχήρα,καὶὄχλοςτῆςπόλεωςἱκανὸς⸁ἦνσὺναὐτῇ.
13καὶἰδὼναὐτὴνὁκύριοςἐσπλαγχνίσθηἐπ’αὐτῇκαὶεἶπεναὐτῇ·Μὴκλαῖε.
14καὶπροσελθὼνἥψατοτῆςσοροῦ,οἱδὲβαστάζοντεςἔστησαν,καὶεἶπεν·Νεανίσκε,σοὶλέγω,ἐγέρθητι.
15καὶἀνεκάθισενὁνεκρὸςκαὶἤρξατολαλεῖν,καὶἔδωκεναὐτὸντῇμητρὶαὐτοῦ.
16ἔλαβενδὲφόβοςπάντας,καὶἐδόξαζοντὸνθεὸνλέγοντεςὅτιΠροφήτηςμέγας⸀ἠγέρθηἐνἡμῖν,καὶὅτιἘπεσκέψατοὁθεὸςτὸνλαὸναὐτοῦ.
17καὶἐξῆλθενὁλόγοςοὗτοςἐνὅλῃτῇἸουδαίᾳπερὶαὐτοῦ⸀καὶπάσῃτῇπεριχώρῳ.
18ΚαὶἀπήγγειλανἸωάννῃοἱμαθηταὶαὐτοῦπερὶπάντωντούτων.καὶπροσκαλεσάμενοςδύοτινὰςτῶνμαθητῶναὐτοῦὁἸωάννης
19ἔπεμψενπρὸςτὸν⸀κύριονλέγων·Σὺεἶὁἐρχόμενοςἢ⸀ἄλλονπροσδοκῶμεν;
20παραγενόμενοιδὲπρὸςαὐτὸνοἱἄνδρεςεἶπαν·Ἰωάννηςὁβαπτιστὴς⸀ἀπέστειλενἡμᾶςπρὸςσὲλέγων·Σὺεἶὁἐρχόμενοςἢἄλλονπροσδοκῶμεν;
21ἐν⸀ἐκείνῃτῇὥρᾳἐθεράπευσενπολλοὺςἀπὸνόσωνκαὶμαστίγωνκαὶπνευμάτωνπονηρῶν,καὶτυφλοῖςπολλοῖς⸀ἐχαρίσατοβλέπειν.
22καὶ⸀ἀποκριθεὶςεἶπεναὐτοῖς·ΠορευθέντεςἀπαγγείλατεἸωάννῃἃεἴδετεκαὶἠκούσατε·⸀τυφλοὶἀναβλέπουσιν,χωλοὶπεριπατοῦσιν,λεπροὶκαθαρίζονται,⸀κωφοὶἀκούουσιν,νεκροὶἐγείρονται,πτωχοὶεὐαγγελίζονται·
23καὶμακάριόςἐστινὃςἐὰνμὴσκανδαλισθῇἐνἐμοί.
24ἈπελθόντωνδὲτῶνἀγγέλωνἸωάννουἤρξατολέγειν⸂πρὸςτοὺςὄχλους⸃περὶἸωάννου·Τί⸀ἐξήλθατεεἰςτὴνἔρημονθεάσασθαι;κάλαμονὑπὸἀνέμουσαλευόμενον;
25ἀλλὰτί⸀ἐξήλθατεἰδεῖν;ἄνθρωπονἐνμαλακοῖςἱματίοιςἠμφιεσμένον;ἰδοὺοἱἐνἱματισμῷἐνδόξῳκαὶτρυφῇὑπάρχοντεςἐντοῖςβασιλείοιςεἰσίν.
26ἀλλὰτί⸀ἐξήλθατεἰδεῖν;προφήτην;ναί,λέγωὑμῖν,καὶπερισσότερονπροφήτου.
27οὗτόςἐστινπερὶοὗγέγραπται·⸀Ἰδοὺἀποστέλλωτὸνἄγγελόνμουπρὸπροσώπουσου,ὃςκατασκευάσειτὴνὁδόνσουἔμπροσθένσου.
28⸀λέγωὑμῖν,μείζωνἐνγεννητοῖςγυναικῶν⸀Ἰωάννουοὐδείςἐστιν·ὁδὲμικρότεροςἐντῇβασιλείᾳτοῦθεοῦμείζωναὐτοῦἐστιν.
29(καὶπᾶςὁλαὸςἀκούσαςκαὶοἱτελῶναιἐδικαίωσαντὸνθεόν,βαπτισθέντεςτὸβάπτισμαἸωάννου·
30οἱδὲΦαρισαῖοικαὶοἱνομικοὶτὴνβουλὴντοῦθεοῦἠθέτησανεἰςἑαυτούς,μὴβαπτισθέντεςὑπ’αὐτοῦ.)
31Τίνιοὖνὁμοιώσωτοὺςἀνθρώπουςτῆςγενεᾶςταύτης,καὶτίνιεἰσὶνὅμοιοι;
32ὅμοιοίεἰσινπαιδίοιςτοῖςἐνἀγορᾷκαθημένοιςκαὶπροσφωνοῦσινἀλλήλοις,⸂ἃλέγει⸃·Ηὐλήσαμενὑμῖνκαὶοὐκὠρχήσασθε·⸀ἐθρηνήσαμενκαὶοὐκἐκλαύσατε·
33ἐλήλυθενγὰρἸωάννηςὁβαπτιστὴς⸀μὴ⸂ἐσθίωνἄρτονμήτεπίνωνοἶνον⸃,καὶλέγετε·Δαιμόνιονἔχει·
34ἐλήλυθενὁυἱὸςτοῦἀνθρώπουἐσθίωνκαὶπίνων,καὶλέγετε·Ἰδοὺἄνθρωποςφάγοςκαὶοἰνοπότης,φίλοςτελωνῶνκαὶἁμαρτωλῶν.
35καὶἐδικαιώθηἡσοφίαἀπὸ⸂πάντωντῶντέκνωναὐτῆς⸃.
36ἨρώταδέτιςαὐτὸντῶνΦαρισαίωνἵναφάγῃμετ’αὐτοῦ·καὶεἰσελθὼνεἰς⸂τὸνοἶκον⸃τοῦΦαρισαίου⸀κατεκλίθη.
37καὶἰδοὺγυνὴ⸂ἥτιςἦνἐντῇπόλει⸃ἁμαρτωλός,⸀καὶἐπιγνοῦσαὅτι⸀κατάκειταιἐντῇοἰκίᾳτοῦΦαρισαίου,κομίσασαἀλάβαστρονμύρου
38καὶστᾶσα⸂ὀπίσωπαρὰτοὺςπόδαςαὐτοῦ⸃κλαίουσα,⸂τοῖςδάκρυσινἤρξατοβρέχειντοὺςπόδαςαὐτοῦ⸃καὶταῖςθριξὶντῆςκεφαλῆςαὐτῆςἐξέμασσεν,καὶκατεφίλειτοὺςπόδαςαὐτοῦκαὶἤλειφεντῷμύρῳ.
39ἰδὼνδὲὁΦαρισαῖοςὁκαλέσαςαὐτὸνεἶπενἐνἑαυτῷλέγων·Οὗτοςεἰ⸀ἦνπροφήτης,ἐγίνωσκενἂντίςκαὶποταπὴἡγυνὴἥτιςἅπτεταιαὐτοῦ,ὅτιἁμαρτωλόςἐστιν.
40καὶἀποκριθεὶςὁἸησοῦςεἶπενπρὸςαὐτόν·Σίμων,ἔχωσοίτιεἰπεῖν.ὁδέ·⸂Διδάσκαλε,εἰπέ,φησίν⸃.
41δύοχρεοφειλέταιἦσανδανιστῇτινι·ὁεἷςὤφειλενδηνάριαπεντακόσια,ὁδὲἕτεροςπεντήκοντα.
42μὴ⸀ἐχόντωναὐτῶνἀποδοῦναιἀμφοτέροιςἐχαρίσατο.τίςοὖν⸀αὐτῶνπλεῖον⸂ἀγαπήσειαὐτόν⸃;
43⸀ἀποκριθεὶςΣίμωνεἶπεν·Ὑπολαμβάνωὅτιᾧτὸπλεῖονἐχαρίσατο.ὁδὲεἶπεναὐτῷ·Ὀρθῶςἔκρινας.
44καὶστραφεὶςπρὸςτὴνγυναῖκατῷΣίμωνιἔφη·Βλέπειςταύτηντὴνγυναῖκα;εἰσῆλθόνσουεἰςτὴνοἰκίαν,ὕδωρ⸀μοιἐπὶ⸀πόδαςοὐκἔδωκας·αὕτηδὲτοῖςδάκρυσινἔβρεξένμουτοὺςπόδαςκαὶταῖς⸀θριξὶναὐτῆςἐξέμαξεν.
45φίλημάμοιοὐκἔδωκας·αὕτηδὲἀφ’ἧςεἰσῆλθονοὐδιέλιπενκαταφιλοῦσάμουτοὺςπόδας.
46ἐλαίῳτὴνκεφαλήνμουοὐκἤλειψας·αὕτηδὲμύρῳἤλειψεν⸂τοὺςπόδαςμου⸃.
47οὗχάριν,λέγωσοι,ἀφέωνταιαἱἁμαρτίαιαὐτῆςαἱπολλαί,ὅτιἠγάπησενπολύ·ᾧδὲὀλίγονἀφίεται,ὀλίγονἀγαπᾷ.
48εἶπενδὲαὐτῇ·Ἀφέωνταίσουαἱἁμαρτίαι.
49καὶἤρξαντοοἱσυνανακείμενοιλέγεινἐνἑαυτοῖς·Τίςοὗτόςἐστινὃςκαὶἁμαρτίαςἀφίησιν;
50εἶπενδὲπρὸςτὴνγυναῖκα·Ἡπίστιςσουσέσωκένσε·πορεύουεἰςεἰρήνην.