Gospel of Mark 2
1Καὶ⸀εἰσελθὼνπάλινεἰςΚαφαρναοὺμδι’⸀ἡμερῶνἠκούσθηὅτι⸂ἐνοἴκῳ⸃ἐστίν·
2⸀καὶσυνήχθησανπολλοὶὥστεμηκέτιχωρεῖνμηδὲτὰπρὸςτὴνθύραν,καὶἐλάλειαὐτοῖςτὸνλόγον.
3καὶἔρχονται⸂φέροντεςπρὸςαὐτὸνπαραλυτικὸν⸃αἰρόμενονὑπὸτεσσάρων.
4καὶμὴδυνάμενοι⸀προσενέγκαιαὐτῷδιὰτὸνὄχλονἀπεστέγασαντὴνστέγηνὅπουἦν,καὶἐξορύξαντεςχαλῶσιτὸνκράβαττον⸀ὅπουὁπαραλυτικὸςκατέκειτο.
5⸂καὶἰδὼν⸃ὁἸησοῦςτὴνπίστιναὐτῶνλέγειτῷπαραλυτικῷ·Τέκνον,⸂ἀφίενταίσου⸃αἱ⸀ἁμαρτίαι.
6ἦσανδέτινεςτῶνγραμματέωνἐκεῖκαθήμενοικαὶδιαλογιζόμενοιἐνταῖςκαρδίαιςαὐτῶν·
7Τίοὗτοςοὕτωςλαλεῖ;⸀βλασφημεῖ·τίςδύναταιἀφιέναιἁμαρτίαςεἰμὴεἷςὁθεός;
8καὶ⸀εὐθὺςἐπιγνοὺςὁἸησοῦςτῷπνεύματιαὐτοῦὅτι⸀οὕτωςδιαλογίζονταιἐνἑαυτοῖς⸀λέγειαὐτοῖς·Τίταῦταδιαλογίζεσθεἐνταῖςκαρδίαιςὑμῶν;
9τίἐστινεὐκοπώτερον,εἰπεῖντῷπαραλυτικῷ·⸀Ἀφίενταίσουαἱἁμαρτίαι,ἢεἰπεῖν·⸀Ἔγειρεκαὶἆρον⸂τὸνκράβαττόνσου⸃καὶπεριπάτει;
10ἵναδὲεἰδῆτεὅτιἐξουσίανἔχειὁυἱὸςτοῦἀνθρώπου⸂ἐπὶτῆςγῆςἀφιέναιἁμαρτίας⸃—λέγειτῷπαραλυτικῷ·
11Σοὶλέγω,⸀ἔγειρεἆροντὸνκράβαττόνσουκαὶὕπαγεεἰςτὸνοἶκόνσου.
12καὶἠγέρθη⸂καὶεὐθὺς⸃ἄραςτὸνκράβαττονἐξῆλθεν⸀ἔμπροσθενπάντων,ὥστεἐξίστασθαιπάνταςκαὶδοξάζειντὸνθεὸνλέγονταςὅτι⸂Οὕτωςοὐδέποτε⸃εἴδομεν.
13Καὶἐξῆλθενπάλινπαρὰτὴνθάλασσαν·καὶπᾶςὁὄχλοςἤρχετοπρὸςαὐτόν,καὶἐδίδασκεναὐτούς.
14καὶπαράγωνεἶδενΛευὶντὸντοῦἉλφαίουκαθήμενονἐπὶτὸτελώνιον,καὶλέγειαὐτῷ·Ἀκολούθειμοι.καὶἀναστὰςἠκολούθησεναὐτῷ.
15Καὶ⸀γίνεταικατακεῖσθαιαὐτὸνἐντῇοἰκίᾳαὐτοῦ,καὶπολλοὶτελῶναικαὶἁμαρτωλοὶσυνανέκειντοτῷἸησοῦκαὶτοῖςμαθηταῖςαὐτοῦ,ἦσανγὰρπολλοὶκαὶ⸀ἠκολούθουναὐτῷ.
16καὶοἱγραμματεῖς⸂τῶνΦαρισαίων⸃⸀ἰδόντες⸂ὅτιἐσθίει⸃μετὰτῶν⸂ἁμαρτωλῶνκαὶτελωνῶν⸃ἔλεγοντοῖςμαθηταῖςαὐτοῦ·⸀Ὅτιμετὰτῶν⸂τελωνῶνκαὶἁμαρτωλῶν⸃⸀ἐσθίει;
17καὶἀκούσαςὁἸησοῦςλέγειαὐτοῖς⸀ὅτιΟὐχρείανἔχουσινοἱἰσχύοντεςἰατροῦἀλλ’οἱκακῶςἔχοντες·οὐκἦλθονκαλέσαιδικαίουςἀλλὰ⸀ἁμαρτωλούς.
18ΚαὶἦσανοἱμαθηταὶἸωάννουκαὶοἱ⸀Φαρισαῖοινηστεύοντες.καὶἔρχονταικαὶλέγουσιναὐτῷ·ΔιὰτίοἱμαθηταὶἸωάννουκαὶοἱ⸀μαθηταὶτῶνΦαρισαίωννηστεύουσιν,οἱδὲσοὶμαθηταὶοὐνηστεύουσιν;
19καὶεἶπεναὐτοῖςὁἸησοῦς·Μὴδύνανταιοἱυἱοὶτοῦνυμφῶνοςἐνᾧὁνυμφίοςμετ’αὐτῶνἐστιννηστεύειν;ὅσονχρόνον⸂ἔχουσιντὸννυμφίονμετ’αὐτῶν⸃οὐδύνανταινηστεύειν·
20ἐλεύσονταιδὲἡμέραιὅτανἀπαρθῇἀπ’αὐτῶνὁνυμφίος,καὶτότενηστεύσουσινἐν⸂ἐκείνῃτῇἡμέρᾳ⸃.
21⸀Οὐδεὶςἐπίβλημαῥάκουςἀγνάφουἐπιράπτειἐπὶ⸂ἱμάτιονπαλαιόν⸃·εἰδὲμή,αἴρειτὸπλήρωμα⸀ἀπ’αὐτοῦτὸκαινὸντοῦπαλαιοῦ,καὶχεῖρονσχίσμαγίνεται.
22καὶοὐδεὶςβάλλειοἶνοννέονεἰςἀσκοὺςπαλαιούς·εἰδὲμή,⸂ῥήξειὁοἶνος⸃τοὺςἀσκούς,καὶὁοἶνος⸂ἀπόλλυταικαὶοἱἀσκοί⸃.ἀλλὰοἶνοννέονεἰςἀσκοὺς⸀καινούς.
23Καὶἐγένετο⸂αὐτὸνἐντοῖςσάββασινπαραπορεύεσθαι⸃διὰτῶνσπορίμων,καὶ⸂οἱμαθηταὶαὐτοῦἤρξαντο⸃ὁδὸνποιεῖντίλλοντεςτοὺςστάχυας.
24καὶοἱΦαρισαῖοιἔλεγοναὐτῷ·Ἴδετί⸀ποιοῦσιντοῖςσάββασινὃοὐκἔξεστιν;
25καὶ⸀λέγειαὐτοῖς·ΟὐδέποτεἀνέγνωτετίἐποίησενΔαυὶδὅτεχρείανἔσχενκαὶἐπείνασεναὐτὸςκαὶοἱμετ’αὐτοῦ;
26⸀πῶςεἰσῆλθενεἰςτὸνοἶκοντοῦθεοῦἐπὶἈβιαθὰρἀρχιερέωςκαὶτοὺςἄρτουςτῆςπροθέσεωςἔφαγεν,οὓςοὐκἔξεστινφαγεῖνεἰμὴ⸂τοὺςἱερεῖς⸃,καὶἔδωκενκαὶτοῖςσὺναὐτῷοὖσιν;
27καὶἔλεγεναὐτοῖς·Τὸσάββατονδιὰτὸνἄνθρωπονἐγένετο⸀καὶοὐχὁἄνθρωποςδιὰτὸσάββατον·
28ὥστεκύριόςἐστινὁυἱὸςτοῦἀνθρώπουκαὶτοῦσαββάτου.