Gospel of Mark 7
1ΚαὶσυνάγονταιπρὸςαὐτὸνοἱΦαρισαῖοικαίτινεςτῶνγραμματέωνἐλθόντεςἀπὸἹεροσολύμων
2καὶἰδόντεςτινὰςτῶνμαθητῶναὐτοῦ⸂ὅτικοιναῖςχερσίν,τοῦτ’ἔστινἀνίπτοις,ἐσθίουσιν⸃⸀τοὺς⸀ἄρτους—
3οἱγὰρΦαρισαῖοικαὶπάντεςοἱἸουδαῖοιἐὰνμὴπυγμῇνίψωνταιτὰςχεῖραςοὐκἐσθίουσιν,κρατοῦντεςτὴνπαράδοσιντῶνπρεσβυτέρων,
4καὶἀπ’⸀ἀγορᾶςἐὰνμὴ⸀βαπτίσωνταιοὐκἐσθίουσιν,καὶἄλλαπολλάἐστινἃπαρέλαβονκρατεῖν,βαπτισμοὺςποτηρίωνκαὶξεστῶνκαὶχαλκίων⸂καὶκλινῶν⸃—
5⸀καὶἐπερωτῶσιναὐτὸνοἱΦαρισαῖοικαὶοἱγραμματεῖς·Διὰτί⸂οὐπεριπατοῦσινοἱμαθηταίσου⸃κατὰτὴνπαράδοσιντῶνπρεσβυτέρων,ἀλλὰ⸀κοιναῖςχερσὶνἐσθίουσιντὸνἄρτον;
6ὁ⸀δὲεἶπεν⸀αὐτοῖς·ΚαλῶςἐπροφήτευσενἨσαΐαςπερὶὑμῶντῶνὑποκριτῶν,ὡςγέγραπται⸀ὅτιΟὗτοςὁλαὸςτοῖςχείλεσίνμετιμᾷ,ἡδὲκαρδίααὐτῶνπόρρωἀπέχειἀπ’ἐμοῦ·
7μάτηνδὲσέβονταίμε,διδάσκοντεςδιδασκαλίαςἐντάλματαἀνθρώπων·
8⸀ἀφέντεςτὴνἐντολὴντοῦθεοῦκρατεῖτετὴνπαράδοσιντῶν⸀ἀνθρώπων.
9Καὶἔλεγεναὐτοῖς·Καλῶςἀθετεῖτετὴνἐντολὴντοῦθεοῦ,ἵνατὴνπαράδοσινὑμῶν⸀τηρήσητε·
10Μωϋσῆςγὰρεἶπεν·Τίματὸνπατέρασουκαὶτὴνμητέρασου,καί·Ὁκακολογῶνπατέραἢμητέραθανάτῳτελευτάτω·
11ὑμεῖςδὲλέγετε·Ἐὰνεἴπῃἄνθρωποςτῷπατρὶἢτῇμητρί·Κορβᾶν,ὅἐστινΔῶρον,ὃἐὰνἐξἐμοῦὠφεληθῇς,
12⸀οὐκέτιἀφίετεαὐτὸνοὐδὲνποιῆσαιτῷ⸀πατρὶἢτῇ⸀μητρί,
13ἀκυροῦντεςτὸνλόγοντοῦθεοῦτῇπαραδόσειὑμῶνᾗπαρεδώκατε·καὶπαρόμοιατοιαῦταπολλὰποιεῖτε.
14Καὶπροσκαλεσάμενος⸀πάλιντὸνὄχλονἔλεγεναὐτοῖς·⸀Ἀκούσατέμουπάντεςκαὶ⸀σύνετε.
15οὐδένἐστινἔξωθεντοῦἀνθρώπουεἰσπορευόμενονεἰςαὐτὸνὃδύναται⸂κοινῶσαιαὐτόν⸃·ἀλλὰτὰ⸂ἐκτοῦἀνθρώπουἐκπορευόμενά⸃ἐστιντὰκοινοῦντατὸν⸀ἄνθρωπον.
17Καὶὅτεεἰσῆλθεν⸀εἰςοἶκονἀπὸτοῦὄχλου,ἐπηρώτωναὐτὸνοἱμαθηταὶαὐτοῦ⸂τὴνπαραβολήν⸃.
18καὶλέγειαὐτοῖς·Οὕτωςκαὶὑμεῖςἀσύνετοίἐστε;οὐνοεῖτεὅτιπᾶντὸἔξωθενεἰσπορευόμενονεἰςτὸνἄνθρωπονοὐδύναταιαὐτὸνκοινῶσαι,
19ὅτιοὐκεἰσπορεύεταιαὐτοῦεἰςτὴνκαρδίανἀλλ’εἰςτὴνκοιλίαν,καὶεἰςτὸνἀφεδρῶναἐκπορεύεται;—⸀καθαρίζωνπάντατὰβρώματα.
20ἔλεγενδὲὅτιΤὸἐκτοῦἀνθρώπουἐκπορευόμενονἐκεῖνοκοινοῖτὸνἄνθρωπον·
21ἔσωθενγὰρἐκτῆςκαρδίαςτῶνἀνθρώπωνοἱδιαλογισμοὶοἱκακοὶἐκπορεύονται,⸂πορνεῖαι,κλοπαί,φόνοι,
22μοιχεῖαι⸃,πλεονεξίαι,πονηρίαι,δόλος,ἀσέλγεια,ὀφθαλμὸςπονηρός,βλασφημία,ὑπερηφανία,ἀφροσύνη·
23πάνταταῦτατὰπονηρὰἔσωθενἐκπορεύεταικαὶκοινοῖτὸνἄνθρωπον.
24⸂Ἐκεῖθενδὲ⸃ἀναστὰςἀπῆλθενεἰςτὰ⸀ὅρια⸀Τύρου.καὶεἰσελθὼνεἰςοἰκίανοὐδέναἤθελενγνῶναι,καὶοὐκἠδυνήθηλαθεῖν·
25⸂ἀλλ’εὐθὺςἀκούσασα⸃γυνὴπερὶαὐτοῦ,ἧςεἶχεντὸθυγάτριοναὐτῆςπνεῦμαἀκάθαρτον,ἐλθοῦσαπροσέπεσενπρὸςτοὺςπόδαςαὐτοῦ·
26⸂ἡδὲγυνὴἦν⸃Ἑλληνίς,Συροφοινίκισσατῷγένει·καὶἠρώτααὐτὸνἵνατὸδαιμόνιονἐκβάλῃἐκτῆςθυγατρὸςαὐτῆς.
27⸂καὶἔλεγεν⸃αὐτῇ·Ἄφεςπρῶτονχορτασθῆναιτὰτέκνα,οὐγὰρ⸂καλόνἐστιν⸃λαβεῖντὸνἄρτοντῶντέκνωνκαὶ⸂τοῖςκυναρίοιςβαλεῖν⸃.
28ἡδὲἀπεκρίθηκαὶλέγειαὐτῷ·⸀Κύριε,⸀καὶτὰκυνάριαὑποκάτωτῆςτραπέζης⸀ἐσθίουσινἀπὸτῶνψιχίωντῶνπαιδίων.
29καὶεἶπεναὐτῇ·Διὰτοῦτοντὸνλόγονὕπαγε,ἐξελήλυθεν⸂ἐκτῆςθυγατρόςσουτὸδαιμόνιον⸃.
30καὶἀπελθοῦσαεἰςτὸνοἶκοναὐτῆςεὗρεντὸ⸂παιδίονβεβλημένονἐπὶτὴνκλίνηνκαὶτὸδαιμόνιονἐξεληλυθός⸃.
31ΚαὶπάλινἐξελθὼνἐκτῶνὁρίωνΤύρου⸂ἦλθενδιὰΣιδῶνοςεἰς⸃τὴνθάλασσαντῆςΓαλιλαίαςἀνὰμέσοντῶνὁρίωνΔεκαπόλεως.
32καὶφέρουσιναὐτῷκωφὸν⸀καὶ⸀μογιλάλον,καὶπαρακαλοῦσιναὐτὸνἵναἐπιθῇαὐτῷτὴνχεῖρα.
33καὶἀπολαβόμενοςαὐτὸνἀπὸτοῦὄχλουκατ’ἰδίανἔβαλεντοὺςδακτύλουςαὐτοῦεἰςτὰὦτααὐτοῦκαὶπτύσαςἥψατοτῆςγλώσσηςαὐτοῦ,
34καὶἀναβλέψαςεἰςτὸνοὐρανὸνἐστέναξεν,καὶλέγειαὐτῷ·Εφφαθα,ὅἐστινΔιανοίχθητι·
35⸀καὶ⸀ἠνοίγησαναὐτοῦαἱἀκοαί,καὶἐλύθηὁδεσμὸςτῆςγλώσσηςαὐτοῦ,καὶἐλάλειὀρθῶς·
36καὶδιεστείλατοαὐτοῖςἵναμηδενὶ⸀λέγωσιν·ὅσονδὲ⸂αὐτοῖςδιεστέλλετο,αὐτοὶ⸃μᾶλλονπερισσότερονἐκήρυσσον.
37καὶὑπερπερισσῶςἐξεπλήσσοντολέγοντες·Καλῶςπάνταπεποίηκεν,καὶτοὺςκωφοὺςποιεῖἀκούειν⸀καὶἀλάλουςλαλεῖν.